Za pomocą gwaszu, farby olejnej lub akwareli malarze przedstawiają rzeczywistość lub wymyślone sceny na płótnach, murach, wazach czy drewnie. Rzeźbiarze pracują rękoma lub za pomocą dłuta. Tworzą posagi lub inne trójwymiarowe dzieła. Materiały są równie zróżnicowane jak źródła inspiracji artystów. Pierwsze rzeźby oraz obrazy powstały około 25000 lat temu. Za pośrednictwem tych zwierząt malowanych na ścianach jaskiń lub rzeźb. Styl oraz technika malarska ewoluowały w zależności od państwa oraz epoki. Na przykład malarstwo egipskie rozpoznajemy po przedstawieniu postaci: głowa z profilu, tułów z przodu. Grecy malowali dużo na glinianych tabliczkach. Postaci na wazach są najpierw czarne, a potem czerwone. Obrazują życie codzienne, ale także wiarę. Około V wieku przed naszą erą, w cesarstwie bizantyńskim grecy malowali pierwsze ikony, święte obrazy chrześcijaństwa. Rzeźbiarze egipscy wyciosują w kamieniu monumentalne dzieła. Sfinks, który pilnuje piramidy w Gizie, został wyrzeźbiony bezpośrednio w stojącej tam skale. Ten lew z twarzą człowieka, wysokości 20 metrów i długości 57 metrów jest portretem boskiego faraona. Dzięki rzeźbiarzom greckim marmur zdaje się ożywać. Wenus z Samotraki, wyrzeźbiona przez Fidiasza wciąż wygląda jak gotowa do lotu, chociaż utraciła głowę oraz ramiona.